p3

شاید بتوان گفت که جامه های زنان ایرانی در دوران اشکانی تاحدی تحت تاثیر سلیقه‌ی غربی و یونانی بوده و این از نتایج ورودِ سلوکیان به ایران است .
بیشترِ آنچه زیر عنوانِ نمود های هنرهِلنیستی می شناسیم
در همراهیِ اسکندر به مرز های هخامنشی وارد شدند و بر وجوه گوناگونِ هنر ایران تاثیرگذاشتند. از سوی دیگر داد و ستد ابریشم میان پارت ها و یونانی ها و رومیان سابقه ای چند سده ای و پایدار داشته و همین خود سبب اختلاطِ بیشتر فرهنگِ لباس دو ملت شده بود.

نکته‌ی گفتنی در مورد شیوه‌ی پوشش زنانِ دوره ی اشکانی این است که این بانوان شیوهِ ی ماد ها و پارس ها را در انتخاب جامه هایشان دنبال نکردند و با ایجاد تغییراتی در سیاقِ پیشین ،تحولی در پوششِ خود رقم زدند.
زنان پارتی در این دوره لباس های پرچینِ پارسیِ هخامنشی را طبق ذوق و مُدِ مورد پسند خود به جامه های بلندی مبدل کردند که تا روی زمین می رسیدند و با جلویی فراخ یقه های راسته و برگشته داشتند.

گزنفون مورخ یونانی می‌نویسد:
"کوروش لباس مادی را اقتباس کرد و نزدیکان خود را برآن داشت که این لباس را بپوشند. حُسن این لباس آن است که معایب بدن را می‌پوشاند و اشخاص را بزرگ‌ تر و برازنده تر می‌نمایاند.
همچینین "ویل دورانت" در تاریخ تمدن مشرق زمین و در شرح زمانه‌ی داریوش اول نوشته است که غالب پارسیان لباس‌های مادی برتن داشتند که آراسته به زیور آلات بوده است .
تقریبا در این زمانه لباس زنان و مردان به تبعیت از دوره‌ی ماد یکسان بوده و تنها در برخی فُرم های اشرافیِ لباسِ زنان می‌توان تفاوت هایی اندک دید.
با این وصف روی برخی اجسام و یا نقوش بازمانده از آن دوران ، زنانی را مشاهده می‌‌ کنیم که پوششی بلند ، ساده ، دارای چین‌های طویل و راسته ، با یقه‌های پهن و البته بلند بر تن دارند.

2019-6
2